Kardeşimle beraber yapabildiğimiz ilk yolculuktu bu sanırım 4 yıl boyunca. Otobüste en öndeydik. Güneşin batışını Giresun yollarında seyreyledik. Annemin koyduğu azıkları afiyetle yedik. Çayımızı kahvemizi içtik. Kitap okuduk. Tv izledik. Şoförlerin konuşmalarına kulak misafiri olduk. Pek rahat uyuyamadık. Ama sağ salim vardık hamdolsun. O Adapazarı’nda indi. Küçük abla İstanbul’a doğru devam etti.
Yine ve yeniden İstanbul günleri. Gündem yoğun. Kafa karışık. Bir düzen oturtabildim mi ne ala!
